ημερολόγια βάρδιας #1

25/12/2014

οι δρόμοι με πηγαίνουν όπου θέλουν αυτοί
πορεύομαι χωρίς προορισμό
να μπορέσω να ανταμώσω όλων των θαλασσών τα λιμάνια
μόνο κλειδιά κουδουνίζουν στις τσέπες μου
είμαι ρυάκι
που ονειρεύεται το μεγάλο Δέλτα
και την αλμύρα στα μαλλιά
ωκεανοί λέξεων με καταπίνουν
όσο πιο βαθιά, τόσο πιο καλά
ξεπουλάω την ταξική μου συνείδηση
για δυο ποιήματα, μια ερωτευμένη νύχτα κι ένα μπουκάλι κρασί
συλλαμβάνω τους σπουδαιότερους στίχους
μια στιγμή πριν κοιμηθώ
όταν ξυπνήσω είναι ελεύθεροι πάλι
επαναλαμβάνω τη διαδικασία απ' την αρχή
όπως ο σίσυφος
οι ιδέες που ξεφεύγουν με λυτρώνουν
αν είναι φρικτό το να πεθαίνεις για πάντα
μήπως και το να ζεις αιώνια, δεν είναι εξίσου βάρβαρο;
οι μήνες στιβάζοναι στ' αυλάκια του προσώπου μου
σαν πτώματα μετά την καταμέτρηση
το σώμα μου, ένα απέραντο κοιμητήριο σφυγμών
είδα να σκυλεύονται πάνω του τα καλύτερα των ανθρώπινων συναισθημάτων
τα πιο όμορφα όνειρα δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ
στο τέλος κάτι λίγα επιζούν
μα αυτό το κορμί νικητές δε γνωρίζει
έχω κιόλας χάσει κάθε αγώνα που έδωσα αποσκοπώντας στη νίκη του
αν πάρουμε όσα μας ανήκουν
τα κίνητρα μας θα πεθάνουν
αφήστε τους προύχοντες στην πλάνη τους
θαρρούν μας έχουν επιβληθεί
μα πώς να κατακτήσεις κάτι που δεν μπορείς να καταλάβεις;
γυαλίζω τροπαιοθήκες με λάδια από φριτέζες, καμμένα
βλέπω για χρόνια το ίδιο έργο. απ' την ίδια ανάγκη.
έχει αρχίσει να μ' αρέσει μάλλον
σα βιασμός που δεν μπορώ να αποφύγω.
ελάτε. πηδήξτε με.
κι ας το ευχαριστηθούμε όλοι

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα