ημερολόγια βάρδιας #5

αγαπάω,
τα ανώνυμα ποιήματα
εκείνα που τρέχουν αφηνιασμένα με την ταχύτητα του φωτός
με όχημα έναν πυρακτωμένο μπερδεμένο γραφικό χαρακτήρα
σκίζοντας τις άδειες σιωπες
ταράσσοντας τη γαλήνη κενών βαρύθυμων σελίδων
εκείνα που σκάβουν λαβυρίνθους και πλέκουν σύννεφα
αντί να ικετεύουν για φως και στέγη
τις ακατέργαστες σημειώσεις
τις αναρτήσεις που γεννήθηκαν απ' το θάνατο του edit
εκείνες που μεγάλωναν σα σκέψεις σε αναμονή
κι ένα βράδυ γίνανε αστέρια πέφτωντας με θάρρος στον καιάδα της έμπνευσης
τις λέξεις που σαλπάρανε
με ναύλα ένα σημειωματάριο τσέπης
ένα θολό πλάνο και μια καυτή ανάσα
τις λέξεις που ξεπετάγονται μέσα απ' τα βογγητά των πλήκτρων που χτυπιούνται με μανία
τις λέξεις τις έκθετες, τις απροστάτευτες, τις μεθυσμένες
τις αγενείς, τις λέξεις μαχαίρια, τις λέξεις εφιάλτες, τις λέξεις πυρκαγιές
τις λέξεις λάθη και τις λέξεις ιδανικές αυτόχειρες
τις γειτονιές που έχτισαν οι κάτοικοι της κόλασης κι οι πρεσβευτές της αμαρτίας
και κάποιος μέσα τους έκρυψε τον παράδεισο μου
τα μίση που καίνε ακόμη, τους έρωτες που μέριασαν, τα κλάματα που χύθηκαν
για να μπορούμε να τα θυμόμαστε και να γελάμε - έτσι δε λέγαμε;
τις παράλληλες ζωές των ξένων,
ενώ ντύνομαι με τα κουρέλια τους και ξεδιψώ με τ' απόνερα τους
τη ντροπή, το άπιαστο, κι ό,τι μπορεί να πληγώσει - είν' ωραίος ο κίνδυνος μωρό μου
νιώθεις τη ζωντάνια που τρέχει πάνω μας καθώς σκίζονται οι σάρκες μας;
τα κλάσματα που παίρνουν τον έλεγχο απ' τα χέρια μου
τα μοναχικά χαμόγελα που φέρνουν οι συνέπειες το επόμενο πρωί
τους ήρωες που πέθαναν χωρίς να ζητήσουν τίποτα
τους ανθρώπους που θυσιάζονται στο βωμό της ανοησίας μας
τραβήξτε μπροστά μας γνέφουν,
ασπίδα εμείς
φλερτάρουν με την τρέλα όπως οι επαναστάτες με το θάνατο
κι ας είναι στο τέλος να χαθούν
γιατί δεν κατάφεραν ευτυχισμένοι να τρελαθούν

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι