να προσέχεις

να προσέχεις,
γιατί στο πλευρό σου προσέχω κι εγώ
γιατί βρίσκω λόγους να ομορφαίνω
αφορμές να δημιουργώ
όνειρα να παλεύω για τη γέννηση τους
να προσέχεις,
χωρίς εσένα δε μου μένει άνθρωπος να νοιάζεται
χωρίς εσένα πνίγομαι σε μια θάλασσα από ατέλειωτες στείρες θεωρίες
χωρίς εσένα δεν έχω κανέναν να εντυπωσιάσω
χωρίς εσένα ο κόσμος είναι ένα απέραντο κι ευρύχωρο κελί
που το μοιράζομαι μ' αγνώστους
όσο μαζί σου, ακόμη και στα πιο σκοτεινά υπόγεια μπορεί και καρπίζει ο ανθός μου
να προσέχεις,
γιατί αν φύγεις, θα φύγω κι εγώ. για μέρη που θα με πονούν
κι όμως να γυρίσω ούτε που θα θελήσω ποτέ
γιατί ξέρω χιλιάδες αδιέξοδα να ξοδευτώ
μόνο εσύ όμως γνωρίζεις πώς μπορώ να γλυτώσω απ' αυτά
γιατί εσύ κεντάς τα φτερά μου
και κανείς άλλος δεν μπορεί να μ' αποτρέψει απ' το να τα κάψω
παρά τα χάδια σου.
για αυτό να προσέχεις
γιατί η καταστροφή με φλερτάρει
με νάζια και καπρίτσια
μόνο όμως όσο υπάρχεις εσύ δε θα 'χω μάτια για άλλη
γιατί τα 24ωρα που τώρα δε μου φτάνουν να σε χορτάσω
μακριά σου θα με σκοτώνουν
βαραίνοντας τις πλάτες μου σαν τα πιο ασήκωτα του κόσμου φορτία
να προσέχεις,
γιατί δίπλα σου τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο
γιατί σα μου γνέφεις, φέρνουν οι αρνήσεις γέλιο
γιατί ο φόβος κρύβεται όταν χαμογελώ
για αυτό σου λέω,
να προσέχεις
για να μπορώ ασταμάτητα να μεθώ απ' το άρωμα σου
γιατί είσαι λόγος να χάνομαι
και γιατί χωρίς εσένα
μια μέρα ίσως χαθώ χωρίς λόγο
για ν' αναπνέω καθώς σ' αγαπάω
να προσέχεις για ν' αναπνέω
για να μπορώ να μη νοιάζομαι για τίποτα
μόνο για το αν προσέχεις
για ν' αποκτήσουν νόημα τα ταξίδια μου
να προσέχεις
για να έχω αφετηρία μα και τέλος
σκοπό, προορισμό, αποστολή
για να πετάγομαι απ' το κρεββάτι το πρωί
για να βιάζομαι να γυρίσω σπίτι το βράδυ
για να αναζητώ ακατάπαυστα την ουτοπία της πλάσης τούτης
τις χαραμάδες που στάζουν ελπίδα
να προσέχεις
για να μπορέσω να αποχωρήσω πλήρης
γιατί στις φλέβες σου κυλούν τα οράματα της ψυχής μου
στο δέρμα σου γλυστρά το μέλι της καρδιάς μου
και γιατί στο κορμί σου φωλιάζει η πεμπτουσία της ύπαρξης μου
να προσέχεις
γιατί μόνο εσύ μπορείς να μ' ομορφύνεις καθώς προφέρεις τ' όνομα μου
γιατί χωρίς τα μάτια σου
θα χαθούν τα χρώματα απ' τα δικά μου
γιατί χωρίς τη φωνή σου
είμαι ικανός να σιχαθώ ως και τη μουσική
γιατί χωρίς εσένα τα ποιήματα θα γίνουν λεπίδες
που γεννιούνται μέσα μου κάνοντας τον πόνο φύση μου
γιατί τα χέρια μου θα γίνουν εκφραστές της ανημποριάς του κόσμου
να προσέχεις,
γιατί βαστάς τον ουρανό μου
τη θάλασσα μου και όλα μου τα κίνητρα.
για αυτό μικρή μου,
και για όλα όσα η φτώχεια του μυαλού μου αδυνατεί να ξεθάψει
να προσέχεις

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα