ημερολόγια βάρδιας #3

τα πιο ωραία ποιήματα κυματίζουν έρημα στα ξεροχώραφα
οι πιο παθιασμένες ερωτικές ιστορίες δε θα αφηγηθούν ποτέ
ή ακόμη χειρότερα, δε θα συμβούν ποτέ
μπορεί κιόλας να μη συνέβησαν
χρωστάμε εαυτόν σ' αυτούς που εγκαταλείψαμε
ή μετά την απομάκρυνση ούδεν λάθος αναγνωρίζεται;
πρέπει να μάθεις να σκοτώνεις και να σκοτώνεσαι
αν θες αληθινά να μη φοβάσαι το θάνατο
όσοι τρέφονται με ψίχουλα χορταίνουν περισσότερο
αυτοί που ανοίγουν δρόμους με τα χέρια φτάνουν πάντα πιο μακριά
και τα κορίτσια των σκιών αναβλύζουν μεγαλύτερη κάβλα από κείνα του φωτός
η νοσταλγία θα έπρεπε να διώκεται απ' την αξιοπρέπεια του καθενός
πως ομως να αρνηθείς τις στάχτες που σε ξαναγέννησαν;
εντάξει,
όχι,
δεν είμαστε όλοι φοίνικες
αν όσα ζητάς απ' τη ζωή δεν ασφυκτιούν κάτω απ' τις σόλες σου
κάτι κάνεις λάθος
απ' την άκρη της γης ως την καρδιά της
απ' τα λιμάνια ως τα παιδικά δωμάτια
απ' τις πόλεις που μίσησε ο θεός
μέχρι τα νησιά που έπλασε μ' όλη του τη μαεστρία
...κάτω απ' τις σόλες σου
όση γοητεία κι αν ασκεί ο πλούτος και οι πιο παράφορες έλξεις
στο τέλος όλα γυρίζουν με βιοπάλη κι αγάπη
κι οι πιο φλογεροί εραστές πρέπει κάπου κάπου να τρώνε τα μούτρα τους
για την ανανέωση
να κρατιούνται σε φόρμα που λένε
άλλωστε, τι τύχη θα είχαν οι επόμενοι ημών
αν σφραγίζαμε τον έρωτα στις αγκαλιές των καλύτερων του αθλήματος;
ο χειμώνας τσακίζει τα δάχτυλα μου καθώς γράφω
ακόμη δεν μπορώ να ξεχωρίσω αν αρνούμαι εγώ τους κανόνες του κόσμου,
ή ο αυτός να παίξει το παιχνίδι μου
έτσι κι αλλιώς όμως,
τα ωραιότερα ποιήματα κυματίζουν ακόμη
έρημα
στα ξεροχώραφα

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα