ημερολόγια βάρδιας #7

κουπί ασταμάτητο στη στέρφα θάλασσα
στεριά πουθενά. μόνο αλάτι στα χείλια, στις τσέπες, στα μάτια
απ' τις χιλιάδες ίδιες επιλογές του δειλινού
διάλεξα να μη γυρίσω σπίτι μεθυσμένος
πίσω απ' το παράθυρο και κάτω απ' τα σκεπάσματα
ο καθένας γράφει τη λέξη ευτυχία στον αέρα σ' όποια γλώσσα θέλει
βλέπεις τις φλόγες που ορμούν κατα πάνω μας μανιασμένες;
άλλοι θα γίνουν χρυσάφι. άλλοι καμμένη σάρκα.
διάλεξε σύσταση, ο χρόνος τελειώνει
τσάι στους άστεγους
παρηγοριά στους άρρωστους
όλοι βολεμένοι στην αγκαλιά του ίδιου κοινού μεγάλου μυστικού
τα λόγια είναι ωραία μέχρι εκεί που σε συμφέρουν
ύστερα κουράζεσαι
σαν τους παλμούς της καρδιάς
και το να ζεις συχνά πυκνά θριμματίζει τους ώμους σου μ' ένα φύσιμα
σκάτα τα έκανα, λες
τι όμορφη εποχή για ξεσκαρτάρισμα, όμως, αλήθεια!
η πραγματική χασούρα είναι ό,τι σου έμεινε
αφετηρία, γέννα, ορμή, όνειρο
όσο βλέπεις στον ύπνο σου τη χαμένη σου πατρίδα
ο χρόνος τρέφει τα περασμένα με μικρές ιστορίες ηδονής
θα πρότεινα να υπομένεις σιωπηλά και γενναία
όλη τη διαδικασία της ωρίμανσης
αλλά τι να σου λέω κι εγώ;
εδώ,
πίσω απ' το παράθυρο
κάτω απ' τα σκεπάσματα

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι