να κρυφτώ

να κρυφτώ για λίγο
αυτό θέλω. άσε με.
ανάμεσα στα μοναχικά δρομολόγια του μετρό
στα μάτια που έχουν ξεψυχήσει
στα καφέ που δε με ξέρει κανείς
εκεί που ποτέ δε χώρεσα
να κρυφτώ για δυο στιγμές μόνο
απ' τη βία της ψυχής μου
απ' την αδυναμία, την έρημο, το αδιέξοδο
να χαθώ στα εκατομμύρια των πιθανών συντεταγμένων του πλανήτη
κι όσο πιο επιτακτικά θα με ζητά η ζωή πίσω
να τελειώσουμε την μισή μας παρτίδα
εγώ, τόσο να χάνομαι, τόσο να κρύβομαι
να κρυφτώ απ' τα όνειρα που δε δικαίωσα
με τί μούτρα να τ' αντικρίσω;
με ποια πιστευτή δικαιολογία στην τσέπη;
να κρυφτώ για λίγο
αυτό ποθώ. άσε με.
απ' τις ερωτήσεις
τις υποθέσεις
τα σχέδια βήτα
τους συμβιβασμούς
τις ραγισμένες υποσχέσεις.
να κρυφτώ πίσω απ' την περιφρόνηση των ανθρώπων
κι ό,τι μ' αγνοεί, καταφύγιο μου να γίνει.
να κρυφτώ από μένα τον ίδιο
απ' την καρδιά μου, απ' τις λέξεις, τα τετράδια, τις μουτζούρες
τα βιαστικά ορθογραφικά λαθη.
απ' τα λόγια τα τεράστια
που δεν είχα τη σύνεση να κρατήσω θαμμένα
κι έχουν αμολυθεί λυσσασμένα
και ψάχνουν να με κάνουν χίλια κομμάτια
να κρυφτώ απ' τους ανθρώπους
τους ειδήμονες
τους γνωρίζοντες
τους επαίοντες
και μόνο τα χέρια σου πάνω στο κουρασμένο μου σώμα
να έχω να με ηρεμούν και να μου γνέφουν
κρύψου όμορφε μου. κρύψου.

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι