όνειρο

όνειρο ήταν
ήσουν σ' όμορφους δρόμους, ακούραστους
μαζί σου, έγω
να σε κρύβω στις κόρες των ματιών μου
δυο βήματα πίσω σου μοναχά
μου λεγες μ' αρέσει εδώ
και μ' ένα χαμόγελο με σήκωνες
και μ' άδειαζες σαν άμμο απ' την πλάτη της cascais
μέσα, ευθύς
βαθιά στα αυλάκια του τράμ, πίσω στην πρωτεύουσα των ονείρων μου
αυτή, που ζει καλύτερα χωρίς εμένα
ανέβαινες τρεχάτη πα' στις πλάκες του καιρού
και χάιδευαν τους αστραγάλους σου γλυκά
τα ακροδάχτυλα αυτών που έχουν φύγει
με σεβασμό
με καλοσύνη
με ήλιοκόμματα στις παλάμες τους
κι ήταν όνειρο
μου έδειχνες την κατηφόρα κι έλεγες είν' όμορφα
φως μου, είν' όμορφα
και εγώ σου γραφά στο λαιμό επάνω στίχους
ίσα με σένα όμορφους και καθαρούς
κι έτρεχες προς τον ουρανό
να φτάσεις το θεό και να φωνάξεις να σ' ακούσουν
τα κύματα της tamariz
και η δροσιά της mafra
μα τότε ξύπνησα
γιατί ήταν όνειρο
ο λαιμός σου ήταν καθαρός
η ανηφόρα ακόμη εκεί στη θέση της
η mafra ξαπόσταινε στη σκιά της
η tamariz γλυκογευόταν τα αρμυρά φιλιά του ωκεανού
κάτω απ' έναν κοιμόμενο ουρανό
ο θεός έλειπε
κι οι στίχοι μου δεν ήταν δα και κάτι το τόσο σπουδαίο
όμως σαν έσενα, έστω και λίγο, το ίδιο λαμπρό
τίποτε, πουθενά.

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα