είναι δικό σου

τα χρώματα της μέρας πάλλονται κι αλλάζουν
αδιαφορώντας για την εποχή
τρέχουν πότε απ' το ολόγιομο μπλε του Μοναδικού Ωκεανού
στα χλωμά ροζ λειβάδια των μυγδαλιών
κι ύστερα μ' ένα σάλτο,
γίνονται απαλά απάτητα μαβιά βουνά σαν πασχαλιές μεταξένιες
οι γεύσεις της μέρας παίζουν η μία με την άλλη
χωρίς το φόβο του τέλους
κρύα ρακή, δροσερό λεμόνι
νερό ασταμάτητο και μια βούκα ζωής στα κλεφτά
κράτα την ώρα στο στόμα μου λες,
άστην εκεί να λιώσει αργά
κι εσύ να μη βιάζεσαι.
οι μυρωδιές εξεγείρονται ενάντια στη διαφάνεια που τους χρεώσανε
ωριμες φράουλες, γινομένες καρδιές
ψάρι και κρέας
ψωμί και κρασί
ζεστασιά κρεμάμενη απ' τις μύτες μας
χιλιάδες συνταγές αποθηκεύονται στη μνήμη του ουρανίσκου μας
η άμμος σηκώνεται και με τον άερα προστάτη ταξιδεύει πάνω απ' τα νησιά, ή τα πέλαγα
ως να την πιάσει το μάτι μας έχει κιόλας διηγηθεί το ταξίδι
ύστερα πεθαίνει για να γεννηθεί ξανα
εμείς ακόμη με τις εικασίες παλεύουμε, πού να πήγε άραγε
έχω πέσει σε βαθύ έρωτα ακόμη και με κείνα για τα οποία επιφυλάσσομαι
ραίνω το χώμα με τα κομμάτια του κορμιού μου
χάνομαι χωρίς ελπίδα να γυρίσω στην πρότερη μου μορφή
όχι από αδιαφορία, ή κάποια άλλη έλλειψη ενδιαφέροντος
μα να, τώρα που βρήκα όλο το σύμπαν να κοιμάται στα πόδια σου
μ' έχουν εγκαταλείψει οι πιο στομφώδεις και μεγαλόπνοες λέξεις
στέκομαι δίπλα σου
μικρότερος σου στο ανάστημα και την αξία
κρατώντας στα μάτια μου τη μαγεία κι όλα τα μέρη που θα ήθελα να χορτάσω
τον καιρό που αμφότεροι περιπλανιόμασταν χώρια
δε βρίσκω τρόπο να περιγράψω την ομορφιά
κι έτσι, σιωπώ
σε σκεπάζω και χάνομαι μέσα στην ήρεμη νυσταγμένη σου ανάσα
και σ' αφήνω δώρο στις απόκρυφες γωνιές του αυτιού σου
πως όλο αυτό είναι δικό σου.

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα