19062015 / δεν έπρεπε




δεν υπαρχει χρόνος για χάσιμο
σύντομα, πολύ σύντομα, θα μετανιώνουμε
που δε μιλήσαμε νωρίτερα. που δεν ακούσαμε.
δεν προλαβαίνω να αρνηθώ τίποτα πια
γλύφω την λεπίδα των τριάντα τώρα μητέρα
προς τιμή μου, δε ζητώ να συγχωρεθώ από κανέναν.
είμαι εδώ, παρών
καμωμένος μια ζεστή αγκαλιά για τις ολόδικες μου ευθύνες
ετοιμος, ανυπόμονος, να δεχτώ την τιμωρία μου.
πέρασα μέσα από δρόμους που δεν έπρεπε
γύρισα σε μέρη που δεν έπρεπε
ακόμα θυμάμαι τους ιερούς όρκους που ανταλλάζαμε
τώρα είναι πατημένες κούφιες υποσχέσεις
τώρα τα εμβατήρια μας ακούγονται σα ξενέρωτα ανέκδοτα

που ξεστομίζουν εφήβοι σε πάρτυ ενηλίκων.
αθέφηκα. δεν έπρεπε.
παρασύρθηκα. δεν έπρεπε.
κατρακύλησα, σκότωσα και έκαψα.
το ταλαιπωρημένο μου μυαλό, λειψό από ψυχραιμία
ψελλίζει πως φέρθηκα με τρόπους που δεν έπρεπε
έσκισα σελίδες και τελικά απλά τις παράχωσα στις τσέπες μου
έστησα τη μισή μου ζωή πάνω σε θεμέλια που δεν έπρεπε
πούλησα την πραμάτεια μου κι αγόρασα μια άλλη
σε παζάρια συναισθημάτων
εκεί που σώφρονες μου γνέφανε πως δεν έπρεπε.
α, και, παρακαλώ! όχι εγωισμοί απόψε
σ' αυτό το τραπέζι παίζουμε την ψυχή μας
όχι το σώο κι ανώδυνο μας πέρασμα απ' τη ζωή στο θάνατο.
μόνη μου ισορροπία είναι τα καφετιά της μάτια
κι η περιφρόνηση των αξιών του κόσμου.
εγώ να αγαπήθω γύρευα
να ζήσω κάτι που θα μπορώ να πεθάνω για αυτό
πώς όμως θα μπορούσα να νιώσω τις φλέβες μου να λιώνουν απ' τη φωτιά
αν έκανα πάντα ό,τι έπρεπε;

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα