νοσταλγία

από τα περασμένα νοσταλγώ μόνο ό,τι δεν έζησα ποτέ
μια βόλτα στην νωτισμένη boar lane του 1881
τη ζεστασιά του κασκόλ στο λαιμό του γιου μου
λίγο πριν μπούμε χέρι - χέρι στο γήπεδο
τον αποχαιρετισμό των θαλασσοπόρων
τα χαδια του ωκεανού πάνω στα ξύλινα πεισματάρικα σκαριά
τα βλέμματα που άφησα και πήγαν χαμένα
η γαλήνη που αρνήθηκα
και το θεό που μου κρύψανε.
από εκείνα που δε θα έρθουν ποτέ ξανά
γιατί έτσι το θέλησε η μοίρα
μου λείπουν μόνο αυτά που δεν έχουν καμια σχέση μαζί μου
το τρίξιμο στις ράγες
ενός τραίνου με αδιάφορο προορισμό
τα νησιά που δεν ορέχτηκα ποτέ
η αδυναμία να πάψω να ονειρεύομαι
οι πορείες που διέγραφε ο δείκτης μου στον αέρα
για μέρη ανύπαρκτα, ομιχλώδη
οι μυρωδιές της ταγγέρης πάνω στον έρωτα της αυγής με τη μαροκινή νύχτα
οι γλυκοί καρποί από δέντρα μαγικά και μυστήρια.
με λησμονιά ραίνω μέρες που με έντυσαν
αφού ευλογημένος σαν ήμουν, κατάφερα μέσα τους και σεριάνησα
μόνο τα απάτητα βουνά θα καίνε μέσα μου αιώνια
κι είναι αυτός, ο πιο ηδονικός τρόπος να χαιρετήσω πριν φύγω

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι