να με καταλάβεις όταν έρθω

στην αγκαλιά σου θα βρω τη φλόγα που θα κάψει το χειμώνα
κι όχι το καταφύγιο που θα με ζεστάνει καθώς πορεύομαι μέσα του
στην άκρη του κόσμου θα με σπρώξεις στο κενό
και γω θα αφεθώ,
σίγουρος πως θα ορμήξουμε προς άλλους ουρανούς καινούριους
χωρίς να φοβόμαστε τις πτώσεις και τα ύψη
τα μειονεκτήματα και οι αδυναμίες μας
γεννούν τις πιο όμορφες βαθυγάλαζες αφηγήσεις μας
η γη γυρνά. τα κορμιά μας γερνούν.
δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα
κράτα με όμως, μη σε χάσω κι ύστερα δεν έχω τίποτα.
η αγάπη μας είναι ταξικός αγώνας
κι αν δε φύγεις δεν έχω να πάω πουθενά
μα κι αν φύγεις,
πάλι,
πουθενά δε θα έχω να πάω.
το κέντρο μένει πάντα νέο. αγριωπό και ατίθασο.
ένα ψιλόβροχο ωριμάζει στα προάστια και μας ξυπνά με ένα γλυκό χάδι
μπορεί να είπα όσα ήθελα να πω
ήσουν εσύ, αυτή που μ' έπεισε πως,
δεν έχω να αποδείξω σε κανέναν τίποτα.
οι μέτριοι μου στίχοι τώρα γίνονται νανουρίσματα
να σε καταλάβω όταν έρθεις, ε;
άνοιξε το παράθυρο να μπει φως και σύννεφα
να μας αγκαλιάσει ο αέρας και να χαμογελάσουμε αφηρημένα
άνοιξε την πόρτα,
να μπλεχτεί ο ήλιος με τον έρωτα στο κατώφλι μας.
δώσε μου τα λίγα που με θρέφουν
την πυξίδα, τα βιβλία, το κύμα και τη σιωπή
και πάρε ό,τι ακόμη μυρίζει γιασεμί απ' τα χέρια μου
την αγάπη, το λευκό, τις μικρές ιστορίες, τα χωριά και τα ατέλειωτα πελάγη.
για να μπορείς ακόμη και την ώρα που όλα θα γκρεμίζονται
να έχεις για μόνη έννοια
το να με καταλάβεις όταν έρθω

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα