18/08/16

πίσω στο san juan,
οι μουλάτες στο λιμάνι λαχταρούν ελπίδα
οι πόρνες ξέρουν πότε δένει το βραδινό πλοίο
η santa maria ψάχνει απεγνωσμένα στεριά
θέλαν οι φάροι αγκαλιές, οι βράχοι χάδια
κάποιος έγνεφε πως, αρκεί μια ηλιαχτίδα να δώσει πνοή ακόμα.
απέραντα, ευρύχωρα αμπάρια όσα δε μας χώρεσαν ποτέ.
τους πεισματάρηδες αποστάτες της κόλασης των διαμερισμάτων.
πίσω στην αθήνα,
κάτι επιμένει. τα κλάματα, λέει, δεν πηγαίνουν χαμένα
καυτές υγρές ανάσες γραπώνει ο αέρας
κι απ' τη λαγκάδα μέχρι την παραλία των καθεδρικών
φιλιώνει χαμένους έρωτες και τσακισμένες ψυχές
όλοι μαζί γύρω απ' τη φωτιά πλέκουν νανουρίσματα και γλύφουν φρέσκο αίμα.
πίσω στην αστροπαλιά,
τα βιολιά της γειτονιάς που συνθέτουν μελωδίες απ' ακτή σ' ακτή
αφήνουν στα μοναστήρια τις προσευχές των λοστρόμων.
λίγο πριν βγει ο ήλιος
οι τράτες καλαφατίζονται παράμερα της αποβάθρας
οι ψαράδες ξυπνούν
και στο τραπέζι περιμένει μια φτωχική κι ατόφια ζεστασιά
σα βουτιά μαγιάτικη στα σπλάχνα της αγίας κυριακής

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα