αυτό που κάνει τον κόσμο ακόμη να γυρίζει

είναι,

οι γυναίκες
που τα μαλλιά τους πίσω πιάσανε
και με τα καινούρια τους φτερά
πετάξανε πάνω απ' τις μεγάλες θάλασσες

είναι,

οι άντρες
που κερδίσανε τους καλύτερους δυνατούς όρους ζωής
μέσα από τα βράδια που έχαναν τα πάντα

είναι,

τα παιδιά
που δε βλέπουν σύνορα στα χρώματα
ούτε χρώματα πέρα απ' τα σύνορα

οι ονειροπόλοι που κόβουν τις ρίζες τους
οι νύχτες που δε ξημερώνουν
τα φεγγάρια του Οκτώβρη
οι βροχές που καλωσορίζουν την πίστη

η αγωνία, η δίψα, η αδημονία
οι κλειστές υποθέσεις, οι ανοιχτοί λογαριασμοί
η επιμονή των αρνήσεων ως τη δικαίωση
η υπομονή της σπίθας ως τη πυρκαγιά

τα χαραγμένα για πάντα μέσα μας τραγούδια
οι φάλτσες φωνές που υποκλίνονται σβησμένες στους πόθους
τα χαρισμένα ποιήματα
οι μικρές γειτονιές

τα σακατεμένα όνειρα
που δε λένε να πεθάνουν
τα πείσματα, οι σιωπές, τα τρέμουλα

είναι η αδυναμία ενός κορμιού
[που, δεν,
μπορεί]
να συγκρατήσει την ορμή του ονείρου

δείτε, άνθρωποι
τι όμορφα
που, δεν,
μπορεί.

είναι,

η ανεξερεύνητη ομορφιά
που κάνει αυτόν τον κόσμο ακόμη να γυρίζει.

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα