κυριακάτικη βόλτα

μήπως,
τίνος τ' όνειρο δεν έχει νυχιές και αίμα αναβλύζον;
ρώτα περαστικούς,
τι λεπίδες φαρμακώνουν τους παραδείσους τους
και θα ανοίξουν το βήμα τους βουβά
βιαστικοί τάχα μου, να σ ' αποφύγουν.
να μη ξεχνάμε όμως
είναι και οι βρώμικοι έρωτες δρόμος
είναι και ευθύνη
είναι και σταυρός στην πλάτη
μύνησε μου να σου τους μοιραστώ
ύστερα από κάποιο σχόλασμα, καθημερινής.
ή καθώς θα κοιτάμε τη βροχή
πίσω απ' τα τζάμια ενός καφέ
ένα μεσημέρι που ο ουρανός
δε θα έχει χώρο για χρώματα.
δεν μπορείς να ξεγελάσεις τους μόνιμους θαμώνες της ψυχής σου
τα ένστικτα,
τους οπλισμένους οργασμούς,
που παραφυλάνε με το δάχτυλο στη σκανδάλη
δεν μπορείς να φτάσεις στον τερματισμό
σαν σε κυριακάτικη βόλτα
αν δεν κλάψεις πάνω απ' τις καινούριες σου αποτυχίες
αν δεν ορκιστείς ανεπιτυχώς
στο όνομα μιας παντοτινής αγάπης
ή ενός άδειου ποτηριού λιγότερου
δεν θα πλατύνει το άνοιγμα των χεριών σου
αν δεν χαθείς στις λεωφόρους της περιφρόνησης
αν δεν κοιμηθείς στα παγκάκια της αναμονής
με μαξιλάρι ένα σάκο να απορροφά τα άγχη σου
και το μυαλό σου να μην μπορεί να σχεδιάσει
ούτε μια τόση δα γραμμή απ' το πρωί που έρχεται
ρώτα τους αντάρτες αυτού του πολέμου
τους συνεπιβάτες στα μέσα
τους περιμένοντες στις ουρές των super market, των δημόσιων υπηρεσιών
κρατάνε στις αγκαλιές τους τα ημιθανή έμβρυα της ευτυχίας τους
κι αποζητούν μέσα σε μια απέραντη έρημο
μια στάλα νερό, μια σπιθαμή ίσκιο,
και ένα ψίθυρο κουράγιου
για τη συνέχεια.
γιατί κανενός η εδέμ δε στερήθηκε χειμώνες κι αγριόχορτα
παράσιτα, εισβολείς και κατάρες.
να μη ξεχνάμε όμως
είναι και τα κεκτημένα της αγάπης πάλη
είναι τα μάτια του ασκεπούς στην καταιγίδα που ονειρεύονται
είναι και πόνος
είναι πόνος

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι