σχόλασμα

λεωφορεία και βαγόνια, πήχτρα στα βάσανα
φορτώνω και τα δικά μου εκεί,
τους εύζομαι καλό κατευόδιο
κρατάω τα ψιλά στην τσέπη μου
και
γυρίζω σπίτι με τα πόδια.
άλλες φορές,
σαν επιζών νυχτερινών δρομολογίων
μαθαίνω στάσεις και αποστάσεις απ' έξω
περιμένω, υπομένω, επιβιβάζομαι, σιωπώ.
κλείνω ασφυκτικά καημούς σε μαύρες σακούλες σκουπιδιών
η ελευθερία μου ορίζεται από διακόπτες
ηλεκτρικούς πίνακες, θερμοσίφωνες και κλειδαριές
κάνω ό,τι χρειάζεται
αλλά δεν ξέρω αν χρειάζεται ό,τι κάνω.
καμιά βάρδια δεν είναι δύσκολη ως να αρχίσει η φωτιά μέσα σου να κρυώνει
η δευτέρα είναι άλλο ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο
έχω κάνει ειρήνη με τις χειρότερες μέρες
για να μ' αφήνουν τα όνειρα μου να κοιμάμαι τα βράδια
είπα όχι μόνο στις αρνήσεις
εμπιστεύθηκα τα δυό μου χέρια
κι ένα ένστικτο,
που σαν οδηγός,
χάρη μου κάνει και κατοικεί μέσα μου.
χαμένος χρόνος οι θεωρίες.
αναμεμειγμένος μ' αυτούς που θρηνούν την τύχη και τις συνθήκες
στη λάθος πλευρά των αξιών
κλείνω ασφυκτικά τη μοιρολατρεία του 8ώρου
σε μαύρες σακούλες σκουπιδιών
πεπεισμένος πως βρίσκομαι στη σωστή.
απέναντι.

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι