280814

μπορεί οι κυριακές να λιγοστέψανε
αλλά είναι η αγάπη με τον καιρό που αβγατίζει.
τις νύχτες πριν απο σένα
πάλευα μ' όλους τους δαίμονες του κόσμου.
με τις ίδιες σκιές μαλώνω ακόμη
μόνο που τώρα έχω κάπου να γυρνώ σαν τραβιέμαι έξω απ' τα σκοινιά.
στη συνομωσία του μεροκάματου μπλεγμένος
υγρό αλάτι αναβλύζει απ' των χεριών μου το σκάμμα.
η δύναμη μου πειθαρχεί στη φωνή σου
κλείνω τα μάτια να σε δω
και σμιλεύω τα κάστρα που θα σε κρατήσουν ασφαλή
μ' αυτές τις κουτσουρεμένες παλάμες.
ρίχνω της φωτιάς το περίσσεμα στην κόλαση.
μόλις σχόλασα και γυρίζω.
μπορεί οι δευτέρες να μην υπόσχονται τίποτα
αλλά αυτό το απόγευμα
όλος ο παράδεισος είναι δυο κομμάτια πίτα απ' τα χέρια σου
κι ένα ποτήρι κρασί ζεστό σαν την καλημέρα σου.
ατμό και βύσσινο γέμισ' η κουζίνα
οι ευωδιές τραβάνε τις κουρτίνες
μπαίνει απ' το παράθυρο ο ήλιος κι ανοίγει την πόρτα μας
σαν τη μικρή μου βοήθεια τα μεσημέρια που μαγειρεύεις.
άυλες οι πέμπτες συστρατεύονται
στη λεγεώνα της διασκέδασης των ξένων.
μα πέμπτη ήταν όταν μου έδωσες το νέο κόσμο
κι εγώ βρήκα στα σπλάχνα του τον εαυτό μου.
κι έγινε η ευτυχία, της άνοιξης σάββατο
κι έγινε η ζωή απλή και πολυτιμη.
μια παρασκευή δροσάτη,
από μυρωδιες βιβλιών και τσαγιών αρώματα καμωμένη
είναι στους μισεμούς μας που μικραίνω
κι είναι στ' ανταμώματα μας που θεριεύω
είναι τις μέρες της βροχής
που ο πνιγμός μοιάζει ως η μοναδική λύτρωση
κι είναι τις μέρες που με κρατάς, παιδί απροστάτευτο
που ωκεανούς σου κρύβω στην τσέπη δίπλα απ' τον καπνό σου
σαν αφήνω τ' όνομα σου να ταξιδέψει πάνω απ' τα υδάτινα αγρίμια των μόνων.

Entradas populares de este blog

κάππα

μέτρημα