4/1/2017

τα κεκτημένα μου
έχουν την οσμή της κούρασης
και την αγάπη που κρύβω μέσα μου για σένα
είναι οι υποχωρήσεις μου που την ανυψώνουν.

είναι κι οι λέξεις που σκορπίζουν στον ορίζοντα
σαν έχω κάτι ακόμη μέσα μου να δώσω.

μια μικρή πράξη μεγαλείου γύρω απ' τη μέση σου.
έτσι το φαντάστηκα ένα απόγευμα που δούλευα,
βαρύθυμος, εξαντλημένος.
σφίγγω τα δόντια μου σαν τη γροθιά μου.
κι είναι κι ο κόπος που χρόνια τώρα μου 'γινε συνήθεια
και στις αρτηρίες μου αίμα σκάρτο
κι ανάσες ξεχαρβαλωμένες έρχονται και πάνε.
θα έρθουν δυσκολότερες μέρες, το νιώθω.

και βράδια χωρίς λογική, το ξέρω.
μόνο να λυγίζω και να λέω παραδίνομαι,
αυτό είναι που δεν έμαθα.

4/1/2017, τετάρτη,
αθήνα

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα