μικρές στιγμές

η πιο μεγάλη μου ανακάλυψη ήταν το μεγαλείο των μικρών στιγμών
τις αντάμωσα σ' ένα καφέ χαμηλόφωνο, σε μια σοφίτα.
τις γνώρισα απ' το άρωμα.
απ' το άηχο και ταπεινό τους πέρασμα απ' αυτά εδώ τα μέρη.
από την αφοσίωση τους.
ξόδεψα νύχτες και όνειρα,
φαντασιώσεις, υποσχέσεις και επιθυμίες
πάντα κάτι μεγάλο να κυνηγώ
έτοιμος πάντα να θυσιάσω το πιο πολύτιμο κομμάτι της μέρας
-το τώρα,
για τις απλησίαστες ακτές των θαλασσών του νου.
ποιος μπορεί να μ' απαντήσει, να μου πει
ποιες σειρήνες με μάγεψαν
και προτίμησα την αντανάκλαση απ' το φως
την εξιστόρηση, απ' το βίωμα
τη λάμψη απ' τη ζέση.
σήμερα,
μπορώ να έρθω μέχρι το χείλος του μώλου
και να ευχηθώ ασφαλή ταξίδια
στα πληρώματα που λύνουν κάβους με το πρώτο φως.
δε φοβήθηκα στιγμή,
το ξέρει ο άνεμος, το κύμα, η βροχή, ο διάβολος.
αλλά γι' αυτά τα μπάρκα καρδιά μου,
νιώθω πια πως περισσεύουμε.


2/1/17, δευτέρα,
καβάλα

Entradas populares de este blog

κάππα

280814

μέτρημα