01032018

χαμένοι για τα καλά πια
σ' ένα δάσος κουστουμαρισμένων ευθυνών
χωρίς να έχουμε ιδέα πού βρίσκεται η έξοδος
κι αν εκεί θα μας περιμένει η πρότερη μας ανεμελιά.

το αθώο φλερτ με την ενηλικίωση
μετετράπη σε πρόστυχο σεξ με τους κανονισμούς και τα μη
και με τους ρόλους στο κρεββάτι
να παραμένουν ασαφείς.

αυτές οι μέρες, ένας αγώνας πυγμαχίας
με τα χέρια μας γυμνά και τη λευκή πετσέτα κρυμμένη.
η υποχώρηση δεν αποτελεί επιλογή
αλλά ούτε και το να βγούμε knock out.

ζούμε σήμερα τις δυστοπικές αφηγήσεις που μας γοήτευσαν κάποτε
τα πλοία που στις πλώρες τους ονειρευτήκαμε πειρατικά μπάρκα
στέκουν παροπλισμένα σε λιμάνια φαντάσματα, χωρίς βατσιμάνηδες
μόνο το κύμα παρέμεινε πιστό σ' εκείνες τις μυστήριες συμφωνίες της νιότης.

τα ιδρωμένα μας διηγήματα γίνανε λογαριασμοί στο ψυγείο
τα λάβρα επαναστατικά μας μανιφέστα συγχωνεύτηκαν σε άχρωμα "μάλιστα"
οι άγριες νύχτες του τότε, τώρα ζητούν πέντε λεπτά ύπνου ακόμη
τα σαββατόβραδα θρηνούμε, στα ρεπό προσευχόμαστε.

πρώην ανένταχτες ορδές λέξεων, νυν ορισμένες τυπικότητες σε επανάληψη.
κοιμηθήκαμε ποιήματα, ξυπνήσαμε μικρές αγγελίες.
ελεύθεροι πολιορκημένοι με μόνη ελπίδα
μια μεγάλη έξοδο πριν το τελευταίο παιδικό γέλιο σωπάσει.

Entradas populares de este blog

κάππα

με την αυγή θα σ' αγαπώ λίγο παραπάνω

Αλμπέρ Καμύ - Το καλοκαίρι